Preminula Staljinova ćerka

[sendi]

Preminula Staljinova ćerka


Izvor: Tanjug

Medison -- Kćerka bivšeg sovjetskog lidera Josifa Staljina Svetlana Alilujeva - Lana Piters preminula je u 85. godini u saveznoj američkoj državi Viskonsin.

​

​

Prema rečima istražnog sudije, Staljinova ćerka je umrla 22. novembra od raka debelog creva.
Svetlana Alilujeva je 1967. godine zatražila politički azil u američkoj ambasadi u Indiji, koji je potom i dobila, a zbog straha indijske vlade od loše reakcije tadašnjeg SSSR-a, organizovano je da ona odmah napusti zemlju i otputuje u Rim.
Staljinova ćerka je nakon toga otišla u Ženevu, a potom u SAD, a iste godine u Njujorku, na konferenciji za štampu, odbacila je režim svog oca i sovjetsku vladu. Njeni memoari "Dvadeset pisama prijatelju" kasnije iste godine postali su bestseler.

Svetlana se kasnije udala za uglednog arhitektu Vilijama Veslija Pitersa od koga se razvela 1973. godine. Iz ovog braka ima ćerku Olgu. U SSSR se vratila 80-ih godina i dobila državljanstvo, nakon čega je živela u Gruziji.

Devedesetih se vratila u Englesku, a od 2009. je živela u Medisonu u Viskonsinu. Godinama je uporno izbegavala pažnju medija, ali je nakon dužeg ubeđivanja pristala da da intervju za dokumentarni film "Svetlana o Svetlani", koji je prikazan u aprilu prošle godine na filmskom festivalu u Medisonu.

Josif Staljin je umro 1953. godine.

 

[sendi]

Staljinova ćerka: Život u očevoj sjeni

Staljinova ćerka: Život u očevoj sjeni


Radio Slobodna Evropa | Nikola Krastev (Prevod: Ena Stevanović, RSE)

Kćer jedinica sovjetskog diktatora Josefa Staljina je preminula 22. novembra u Sjedinjenim Državama. Vlasti američke savezne države Wisconsin su objavile da je Lana Peters, poznatija kao Svetlana Alliluyeva, preminula prošle sedmice od raka debelog crijeva u 85. godini života.

​

​

Njena emigracija u SAD na vrhuncu Hladnog rata i osuda komunističkog sistema su izazvali divljenje i učinili je jednom od najprodavanijih autora.

Rođena kao Svetlana Staljin, 1967. je emigrirala u Sjedinjene Države na vrhuncu Hladnog rata, odričući se vlastitog oca i komunističkog režima u Sovjetskom Savezu.

Na medijskoj konferenciji U New Yorku u aprilu 1967.Svetlana je izjavila:

„Naravno da se ne slažem sa mnogim stvarima, ali smatram da bi mnogi drugi ljudi koji su još uvijek aktivni u našim centralnim komitetima i politbirou trebali biti optuženi za iste stvari za koje je optužen jedino moj otac. I ako me pitate ko je odgovoran za sve te strašne stvari, ubijanja, nepravdu, smatram da je odgovorna partija, režim i ideologija kao takva.“

Napisala je dvije knjige memoara o svom životu koji su bili najprodavaniji u SAD-u i učinili je vrlo imućnom. 1970. godine se udala za arhitekta Williama Petersa.

Svetlana Staljin je nakon smrti Josefa Staljina 1953. godine uzela majčino prezime Alliluyeva u pokušaju da se ogradi od osobe koja je odgovorna za smrt miliona ljudi i za masovni politički teror.

Međutim, kako navode oni koji su je poznavali, Svetlana je čitav život vodila borbu između želje da vodi običan, privatni život i neželjenog publiciteta koji joj je donosilo srodstvo sa ozloglašenim diktatorom.

Sergej Hruščov, sin sovjetskog lidera Nikite Hruščova je rekao za RSE da ga je vijest o Svetlaninoj smrti jako rastužila. Iako se nikad nisu upoznali, on je, kako kaže, uvijek osjećao neku vrstu povezanosti s njom.

„Ona je živjela težak život. Svetlana je tragičan lik u šekspirijansko-tolstojevskom smislu. Prvo je živjela sa Staljinom, a onda je čitav život bila u njegovoj sjeni. I ja sam živio u sjeni svog oca, ali on je bio potpuno drugačija ličnost nego Staljin. Ona je morala živjeti u sjeni nekoga koga su svi smatrali tiraninom i tako reći kriminalcem,“ rekao je Hruščov.
Razlog što je Staljinova kćer emigrirala u SAD djelimično je bio i loš odnos sovjetskih vlasti prema indijcu i komunisti Brijesh Singhu, kojeg je Svetlana kasnije nazivala svojim suprugom, iako im nikad nije bilo dozvoljeno da se vjenčaju.

Njen odlazak u SAD je u to vrijeme smatran velikom ideološkom pobjedom Zapada, posebno Sjedinjenih Država. Govorilo se da, ako je privilegovana kćer najozloglašenijeg komunističkog lidera odlučila da emigrira, onda je sovjetski sistem potpuno rđav i pokvaren.

Moskva je politički osudila njen odlazak i odmah je pokrenuta istraga kako bi se pronašlo žrtveno jagnje. Politbiro je za ovaj politički promašaj osudio Vladimira Semičastnog, tada vođu sovjetskog KGB-a, kojeg su nakon toga razrješili dužnosti.

Nakon što se preselila u SAD, Svetlana je objavila knjigu pod nazivom „Dvadeset pisama prijatelju“, memoare njenog života sa Staljinom koji su bili vrlo popularni u SAD-u.

Međutim, iako je u više navrata osudila komunistički sistem, njen pristup toj temi je bio vrlo kompliciran. Vratila se u Sovjetski Savez 1984. te je vratila svoje sovjetsko državljanstvo. Malo više od godinu dana nakon toga je ponovo došla u sukob sa vlastima i vratila se u Sjedinjene Države.

U dokumentarcu iz 2008. „Svetlana o Svetlani“, ona opisuje kako je teško bilo izaći iz očeve sjene.

„Ljudi kažu: ‘Staljinova kćerka, Staljinova kćerka’. To znači da ja trebam hodati okolo sa puškom i pucati po Amerikancima. Ili govore: ‘Ona se preselila u Sjedinjene Države, ona je američki državljanin’, a to znači da trebam baciti atomsku bombu na vas (na Rusiju). Ne, ja nisam ni jedno ni drugo, ja sam negdje između. A to nešto između ljudi ne razumiju“, kazala je ona.